Omgaan met verlies

Omgaan met verlies

7 januari 2016.
Het is ruim 4 jaar geleden dat mijn lieve vriend en soulmate totaal onverwachts dit aardse leven verliet.
Wie mij kent, volgt of mijn boek heeft gelezen weet wat een enorme impact dit op mijn leven heeft gehad.

Ik deel deze gebeurtenis omdat dit mij heeft geleerd dat je geluk niet afhangt van de omstandigheden en omdat het moed en kracht kan bieden voor anderen.

Al bijzonder op zich

In januari 4 jaar geleden brachten we 2 dagen met elkaar door. Na een leuke dagen samen besloot hij om met mij mee te gaan naar huis en te blijven slapen. Dat was al bijzonder op zich, want hij hield er helemaal niet van om ergens anders te slapen. Hoe laat het ook werd, wat we ook deden hij ging altijd weer naar huis.
Behalve deze dag; 5 januari 2016.

Wat hadden we leuke dagen samen! Veel gelachen, plezier gemaakt , filmpjes gekeken, onze volgende vakantie plannen gemaakt.

“Ik zou best daar willen zijn waar ik energie ben, zonder dit lichaam…”

Mijn lieve vriend vond ouder worden lastig, was bang ernstig ziek te worden en vreesde dood te gaan als hij alleen was. Daar spraken we met regelmaat over.
Ik herinner me nog zijn woorden toen we s’nachts in Bali aan het strand zaten met onze voeten in het water.
“Ik zou best daar willen zijn waar ik energie ben, zonder dit lichaam…”
We keken naar de sterren en probeerden ons voor te stellen hoe dat zou zijn.

We konden uren filosoferen over de zin van het leven en of we überhaupt wel dood gaan. Beiden geloven we dat we alleen dit lichaam verlaten en dat we verder blijven leven, als energie zonder lichaam. Dat maakt dat we niet bang zijn om dit aardse leven te verlaten.

Bijna jarig!

Omdat hij een film voor mij op een USB-stick wilde zetten ging ik op zoek in mijn lades of ik die nog ergens had liggen. Een USB-stick kon ik niet vinden, maar wel een kaart met daarop de tekst
wat een Geluk dat ik jou ken“.
Op de vraag hoe ik daar nou weer aan kwam, antwoordde ik dat die kaart al die tijd al op hem lag te wachten. Hij gaf me een innige knuffel en zei “wat ben je toch een lieverd”.

We waren dol op elkaar en spraken dat ook nu weer uit. Drie dagen later zou hij 50 jaar worden.
Een leeftijd die voor hem heel lastig was.
Op de vraag of ik op zijn verjaardag met hem en zijn ouders naar de chinees wilde, zei ik volmondig “Ja.” Normaal eet ik dat nooit, “Maar,” zei ik, “voor jouw vijftigste verjaardag maak ik graag een uitzondering.” Blij met dit goede nieuws, appte hij zijn ouders dat ik ook mee zou gaan en dat vonden ze super leuk.

Omdat hij zo moe was, wilde hij nog even slapen. Ik haalde een glas water en hij kroop lekker op de bank. Ik stopte hem nog onder en liep naar de keuken.
Toen ik terug kwam sliep hij al.
En hij werd nooit meer wakker…

Omgaan met verlies - WIX Kracht - #jehebtaltijdeenkeuze - verdriet, pijn en verwerking, Anita Wix - nubenjijaandebeurt

 

In één klap staat de wereld stil

Mijn lieve vriend stierf 3 dagen voor zijn 50e verjaardag, bij mij thuis op de bank. Hij was niet ziek.

De meest heftige gebeurtenis uit mijn leven. De wereld stond in één klap stil. Ik dacht, na alles wat ik al mee heb gemaakt is dit de druppel.
Hier kom ik nooit meer bovenop.

7 dagen na zijn begrafenis, stuk van verdriet onder de dekens, werd ik wakker. Ik wist dat ik de keuze moest maken over hoe ik met dit verlies om zou gaan.
Word ik slachtoffer van de zoveelste heftige gebeurtenis of juist dankbaar voor onze vriendschap en de bijzondere omstandigheden waarop hij de aarde verliet?

Ik koos voor het laatste.
Het heeft mijn leven verrijkt.
Het heeft me geleerd dat hoe moeilijk de omstandigheden ook zijn, hoe pijnlijk, hoe war, hoe frustrerend, hoe verdrietig… Je hebt ALTIJD de keuze over hoe je ermee omgaat.
En nee dat is niet makkelijk, dat zal ik nooit beweren. Maar het is de enige manier om je leven te leven. Niemand van ons ontkomt aan pijnlijke gebeurtenissen in onze levens. Ons leven is een les; Van alle gebeurtenissen die we mee maken leren we iets. Of tenminste, het is de bedoeling dat we er iets van leren.

Hoe ga jij ermee om?

Neem je alles voor lief? Geloof je dat jou altijd ellende overkomt? Dat je de ellende aantrekt? Dat jou leven altijd vol zit met tegenslagen, vol kommer en kwel?
“Altijd ik.”
Raak je daardoor in een neerwaartse spiraal en wordt het steeds moeilijker om jezelf daaruit te krijgen?
En vind je dat het ook niet meer kan, omdat je tenslotte al zoveel mee hebt gemaakt?

Of zou je misschien kunnen leren om dat te accepteren wat je niet kunt veranderen? Te geloven, te ervaren zelfs, dat geluk niet afhangt van je omstandigheden?
Zo zijn we geconditioneerd. We geloven dat alles wat er om ons heen gebeurd de schuld is van onze ellende. Die nare baas, die ellendige schoonmoeder, die akelige vriendin, die vreselijke baan, dat waardeloze huis, dat ongeluk, en dat verlies…
We geloven dat alles wat er buiten ons om gebeurd de oorzaak is. We kunnen er dan toch ook niets aan doen. Het wordt ons aangedaan.

Vallen en opstaan

De vele tegenslagen in mijn leven hebben mij het leven in een ander licht doen zien. Niet zo maar van de één op de andere dag, nee, dat zeker niet.
Het was een proces van vallen en opstaan, dat is het nogsteeds.
Als er nu iets gebeurd in mijn leven weet ik dat ik daar verdrietig of boos over mag zijn. Lekker janken, met een dekentje op de bank. Naar het bos gaan en eens lekker schreeuwen. Wat je dan ook maar nog hebt om stil te staan bij je boosheid of verdriet en het eruit te gooien.

Maar daarna komt die keuze, die keuze die we allemaal hebben… “Hoe ga ik hier mee om?
Blijf ik in die staat van woede of verdriet of kies ik ervoor te accepteren dat ik het niet kan veranderen?

Mijn lieve vriend is niet meer fysiek hier, hoelang ik ook blijf treuren, hoe diep ik ook onder de dekens blijf, hoeveel tranen ik ook laat vloeien…
Ik kan hem niet meer aanraken, hem bellen, met hem op vakantie of naar het theater, of gewoon lekker liggen in het Vondelpark.
Wel kan ik dankbaar zijn voor de jaren die we samen hadden. Ik kan me blij voelen met alle herinneringen en in liefde aan hem denken.

Als iets liefs je verlaat, blijft altijd de liefde.

Omgaan met verlies - WIX Kracht - #jehebtaltijdeenkeuze - verdriet, pijn en verwerking, Anita Wix - nubenjijaandebeurt

 

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.