Zo herkenbaar

Zo herkenbaar

Lieve Anita,

We kennen elkaar voornamelijk van naam via LinkedIn en hebben elkaar voor het eerst ontmoet op 4 april jongstleden. Ik had je gevraagd of je bij onze ontmoeting een boek van jezelf mee wilde nemen. Je had namelijk een maand eerder je boek #jehebaltijdeenkeuze# uitgebracht. Ondanks dat al jou boeken al waren uitverkocht had je er toch één bij je. Daar ben ik je dankbaar voor.

Onze ontmoeting ervaarde ik als hartverwarmend, puur en open.

Na onze kennismaking en een paar ideeën verder ben ik ’s-avonds weer terug naar huis gegaan met jou boek in mijn tas. Ik heb het boek uit mijn tas gehaald en weggelegd. Op zaterdagavond heb ik het boek weer gepakt en ben begonnen met lezen en voor ik het wist was ik 100 bladzijdes verder. Ik was begonnen in een boek wat mij niet los liet.
En na iedere bladzijde wilde ik weten hoe het verder ging.

Ik ging dingen herkennen in jou verhaal. Negatieve dingen die ik zelf zo goed kende. Ik ging mezelf herkennen in Sem. Niet in alles, maar wel in hoofdlijnen.
Dominant, alles willen bepalen, controle, (stief)kinderen, samengesteld gezin en natuurlijk boos en exploderen als het niet ging hoe ik wilde. Mijn leven bestond uit 8 woorden, ja & nee, goed & fout, wit & zwart, voor mij of tegen mij.
Het was allemaal zo herkenbaar.
Het raakte mij tot diep in mijn hart.

Was ik ook zo geweest?‘ dacht ik bij mezelf. En natuurlijk wist ik het antwoord.

Door het late tijdstip en mijn vermoeide ogen heb ik het boek weggelegd en ben ik gaan slapen om het op zondagmorgen weer te pakken. Jouw verhaal werd heftiger en het gebeurde steeds meer en steeds vaker waardoor jij en je (stief)kinderen het onderspit moesten delven. Ik herkende steeds meer situaties wat ook ik had gedaan bij mijn partner en (stief)kinderen, bij mijn prinses.

Er kwamen tijdens het lezen momenten dat ik niet verder kon lezen doordat mijn ogen vol water stonden en druppels over mijn wangen naar beneden rolden door besef en berouw. Sommige stukken uit jouw boek kwamen echt binnen en ik voelde pijn.
Pijn bij jou maar ook bij mij.

Er zijn teveel herkenbare punten voor mij waardoor ik wist dat het echt gebeurt is wat je schrijft. Ook het contact verliezen met eigen en stiefkinderen, familie en zogenaamde goede vrienden.
Alles weg.
Het opkrabbelen en het vechten om weer rechtop te komen staan. Je begint in het diepste der aarde en het duurt jaren voordat je weer licht ziet, kan lachen en heb losgelaten.

De 300 bladzijdes die ik op zondag nog moest gaan lezen heb ik ook gelezen. Op zondagavond had ik al de laatste bladzijde bereikt.
Ik heb jouw boek binnen 30 uur geheel heb uitgelezen, en beschouw dat maar als een heel groot compliment. Het is tevens het eerste boek in mijn leven wat ik zo snel heb uitgelezen. Jouw boek, jouw manier van schrijven, jouw verhaal… Het greep mij aan.

Tevens besef ik nu hoe het voor míjn slachtoffers moet zijn geweest om te ervaren hoe ik was, zonder dat ik het zelf ooit wist.
Jouw boek draagt bij om een beter inzicht te krijgen in huiselijk geweld, hoe plegers constant de grenzen opzoeken maar nooit beschuldigd kunnen worden, hoe slachtoffers psychisch worden behandeld.

We gaan elkaar de komende tijd beter leren kennen en zullen meer details, ervaringen en verhalen van elkaar gaan horen.
Eén ding wil ik je echt meegeven: Ik vind je een kanjer en wat heb jij gevochten om te komen en te bereiken waar je nu staat! Je bent nog niet klaar met je missie. Dat weet jij en dat weet ik.
Gebruik je Wix kracht goed en zet hem zo vaak mogelijk in waar nodig is.

 

Hele dikke warme knuffel,

 

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.