Na 16 jaar mijn pijn voorbij

Na 16 jaar mijn pijn voorbij

Ruim 16 jaar op zoek

Ja, eindelijk na 16 jaar! Lees mijn verhaal, je gaat het niet geloven!

In 2002 kreeg ik last van mijn mond. Het was niet zo maar een beetje pijn, maar zoiets als dat je de binnenkant van je mond stuk bijt en dan een ananas gaat eten… Voel je het? Nou, dat gebeurde mij dus 16 jaar geleden. In het begin dacht ik dat het wel over zou gaan als het ‘genezen’ was, maar toen dat niet gebeurde begon ik me best zorgen te maken. De ene dag was het erger dan de andere dag en soms viel het ook wel weer mee. Het was er altijd. Ik raakte eraan gewend, zoals zoveel mensen gewend raken aan pijn. Maar soms, soms was het ondragelijk, al liet ik het niet vaak merken.

Pas na jaren, ging ik er eens mee naar de huisarts. Die had, net als ik, geen flauw idee wat het zou kunnen zijn.

Syndroom van mondbranden

Omdat niemand raad wist, ging ik zelf eens speuren. Ik typte mijn klachten in en kwam uit bij de term: syndroom van mondbranden. Oké, het beestje had dus wel degelijk een naam. Niet dat het me nu opluchtte want de oorzaak stond er ook bij: stress.

In de meest stressvolle jaren van mijn leven (en die waren er heel wat), zou ik dit syndroom ontwikkeld hebben… Wat nog erger was: er was er geen enkel middeltje tegen. Sterker nog, er was geen kans op genezing.
Zooo, dat kwam wel hard aan…

Toch stuurde de huisarts mij door naar de KNO arts in het ziekenhuis. Hij maakte foto’s en nam wat “hapjes” uit mijn lip, omdat die vol met blaartjes komt als de pijn op zijn ergst is. Na twee weken kon ik terug komen voor de uitslag. Wat denk je? Hij wist het niet, dus schreef hij Prednison voor en Antidepressiva. Prednison en Antidepressiva! Ja, je leest het goed! Ik vroeg dus “Hoezo dan? Want u weet toch niet wat het is?” Hij antwoordde: “Dat klopt, maar waarschijnlijk wordt de pijn er wel minder van. Probeer het maar een tijdje en als het niet werkt moet je maar even een nieuwe afspraak maken.”  Hij weet niet wat het is , hij schrijft antidepressieva voor en als dat niet werkt moet ik terugkomen.      

Snap jij het nog?

Ik heb vriendelijk bedankt voor de medicijnen en zei dat ik wel andere wegen zou gaan bewandelen. Ik kwam terecht bij de mondhygiënist, daarna bij de orthodontist want ik had bedacht dat ik misschien een soort van plaatje zou kunnen krijgen dat tegen mijn verhemelte aandrukte, dan had ik minder pijn. Kauwgom kauwen hielp ook maar dat is niet echt fijn in bed.

Het plaatje hielp in ieder geval iets, ik was er al blij mee. Toch gaf ik het niet op en probeerde van alles. Bio-energetische testen, orthomoleculaire zorg en nog een handje vol. Steeds hielp het wel een beetje, tenminste voor een tijdje. De pijn werd tenminste even minder, maar was nooit weg.

Gezond en bewust eten

Een paar jaar geleden zei mijn lieve en dierbare vriend Willem Brandriet dat ik eens op moest schrijven wat ik zoal at op een dag. Hij dacht dat het iets met voedsel te maken had. Uiteindelijk liet ik lactose en gluten achterwege en de pijn verdween al na 3 weken. Wat was ik blij!

Ruim 8 maanden was de pijn weg… Om vervolgens weer terug te komen. Ik snapte er niks van! Ik had inmiddels mijn voedingspatroon drastisch verandert en was zelfs grotendeels veganistisch gaan eten. En ik voelde me verder fantastisch: echt geweldig en fit sinds mijn veranderde eetgewoontes. Geen suiker, geen voedsel uit pakjes en zakjes, ‘Just healthy and clean eating’.

Toen ik op het punt stond om naar Australië te vertrekken, begon ik er best wel van te balen eerlijk gezegd. Ik geloof dat waar je aandacht aan geeft groeit, dus probeer ik er zo weinig mogelijk aandacht aan te geven. Maar goed, elke dag een pijnlijke mond is wel jammer, zeker wanneer je gaat reizen. Sommige dagen was het zo erg dat kon ik alleen maar huilen, dan was het enige wat hielp gaan slapen want als ik wakker werd was het altijd over.

Een week voor mijn vertrek kreeg ik van een goede vriend een tip. Hij zei: “Ik ken een dokter die jou kan helpen, zeker weten!”

Een echte geneesheer

Dat liet ik me natuurlijk geen twee keer zeggen. Hij komt zelf al meer dan 20 jaar bij deze geneesheer in Duitsland. Ja, geneesheer, want hij geneest mensen, en bestrijdt geen symptomen. Hij belde hem op en legde uit dat een goede vriendin van hem ging reizen en graag van haar pijn af wilde. Yes! Ik kon nog ergens tussen geplaatst worden.

Zo ging ik een paar dagen later naar Duitsland. Ik was vol positiviteit en hoop, dit keer zou het wèl lukken! De praktijk van de dokter zag eruit alsof hij 30 jaar geleden gestart is, maar nog iets er aan heeft veranderd. Er was geen luxe, niks was overbodig; Er was alleen wat belangrijk was. Direct na binnenkomst kwam de assistente mij halen. Een dame van middelbare leeftijd zei mij binnen te komen en plaats te nemen op een houten stoeltje bij haar bureautje. Er was geen computer, maar ze noteerde mijn gegevens op een kaartje. “Was ist löss?” vroeg ze.

Nadat ik haar in mijn beste Duits vertelde dat ik last had van mijn mond, begon ze bloed af te nemen uit mijn arm en vinger. Daarna gaf ze me een glas met de aanwijzing te gaan plassen. Het glas moest ik vervolgens op het plancentje van de wastafel zetten. Ik moest nu meelopen naar een piepklein kamertje waar een bed stond en een scheidingsgordijntje. Eventjes uitkleden om een hartfilmpje te maken, daarna aan de andere kant van het gordijntje deed ze banden om mijn hoofd, middel, buik en benen, Daar moest ik een half uur blijven liggen, stil liggen, om een darmmeting te doen.

Ik mocht me weer aankleden met de instructie anderhalf uur naar buiten te gaan en dan weer terug te komen.
Zo gezegd, zo gedaan.
Ik mocht niet eten, alleen wat drinken. Ik ging dus op zoek naar een koffietentje en verscheen anderhalf uur later weer in de wachtkamer. Na er even te hebben gezeten, ging de deur open en daar verscheen de dokter. Even voor je beeldvorming: Hij leek op de kerstman gekruist met kabouter plop. Ik bedoel het ècht niet onaardig, maar dan heb je een beeld.

Over 2 dagen is het weg, beslist en absoluut

De dokter neuriede aan een stuk door terwijl hij een iriscopie maakte, een echo deed van al mijn organen en nog wat kleine handelingen. Ondertussen vertelde hij mij alles wat hij deed en zag. Toen alles klaar was, verzamelde hij alle onderzoeken en terwijl ik aan zijn kleine bureautje zat, maakte hij een optel som van alles wat onderzocht was. Na zijn uitleg over wat hij had gevonden schreef hij me Wolfsklauw voor 15 druppels 2x per dag en Berberis D3 3x daags, over 2 dagen zou het over zijn, beslist en absoluut. Geen vervolg afspraak, dit was het. Na 3 uur stond ik weer buiten. Totale kosten van het onderzoek en de homeopatische middelen € 86,95. En 2 dagen later was de pijn weg.

Ik was perplext, verbaasd en gelukkig. Nu, ruim 2 maanden later, nog steeds geen seconde pijn meer gehad. Ik eet nog gezond en bewust, maar wanneer ik eens een hapje van iets anders neem, krijg ik nergens last van!

Dokter u bent mijn held.

 

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden van mijn nieuwe blogs? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

 

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.