Wil ik zo wel leven?

Wil ik zo wel leven?

#jehebtaltijdeenkeuze# – Anita Wix

De kinderen genoten van het bezoek aan hun oom, tante en kleine neefje.
De volgende ochtend gingen de broers een stukje fietsen en hielp ik mijn schoonzus om het eten voor te bereiden voor die avond. Ze hield ervan om uitgebreid te koken en we waren er dan ook een hele tijd zoet mee. Ik probeerde mijn Spaans een beetje op te halen en zo kletsten we al kokend tegen elkaar. Ineens stak Sem zijn hoofd om de hoek en zei tegen mij: ‘Ik wist niet dat jij zo goed Spaans praatte, je bent echt een heel intelligente vrouw.’
Met een grote glimlach op mijn gezicht keek ik hem wat verlegen aan en zei: ‘Dat valt best mee hoor.’
‘Nee je bent heel slim,’ zei hij nogmaals, terwijl hij de keuken weer verliet om te gaan douchen. De kinderen speelden erop los en hadden veel plezier. Roos kwam zo nu en dan ook even helpen in de keuken en had het ook goed naar haar zin. Voor het eten dronken we een aperitiefje met elkaar en tegen acht uur gingen we eindelijk aan tafel. De kleintjes hadden die middag al geslapen, zodat ze nu niet te moe waren. We zaten heerlijk te smikkelen.

Toen na het kaasplankje nog een stuk gebak op tafel werd gezet, zei mijn dochter Roos, die toen zeven jaar was, terwijl ze met haar handen over haar buik wreef: ‘Pff, tante dat hoef ik niet meer hoor, want ik zit vreselijk vol.’
Ineens kwam er een soort van koude windvlaag over ons heen toen Sem haar met minachting en boosheid in zijn stem toesprak dat ze haar grote mond moest houden en niet zo respectloos moest doen. Ik begon een beetje zenuwachtig om me heen te kijken en ik zag dat ook de anderen zich ongemakkelijk voelden.
‘Je tante heeft dat gemaakt, dus je eet het op.’ Toos keek naar beneden en begon te snikken dat ze het echt niet meer op kon. Doodstil was het in de kamer, niemand at nog of bewoog zich. Met ingehouden adem keek ik naar wat er gebeurde toen hij Roos bij haar arm pakte en haar met het toetje op het toilet zette en het licht uitdeed. Ik moest vechten om mijn tranen tegen te houden. Het geschreeuw van Roos sneed door de stilte in de kamer. Mijn schoonzus begon in de keuken te rommelen en mijn zwager probeerde een gesprek aan te knopen met Sem om hem af te leiden. Mijn hart brak, maar niemand deed ook maar iets of zei iets tegen Sem. We zwegen allemaal en lieten het gebeuren. Hij dacht altijd dat hij zich net zo kon gedragen als hij dat wilde, zonder dat hij hoefde na te denken over de gevolgen van zijn gedrag op anderen. De rest van de maaltijd was het stil.

Na een hele tijd kwam Roos van het toilet de keuken binnengelopen en zei: ‘Ik heb het op hoor.’
‘Dan ga je nu heel snel je excuses aanbieden aan je tante,’ zei Sem. Roos deed direct wat haar opgedragen werd en haar tante gaf haar een aai over haar bol. ‘Het is goed hoor,’ zei ze, maar Sem zei dat hij hoopte dat ze haar lesje nu had geleerd en dat het heel erg onfatsoenlijk en respectloos was om je bord niet leeg te eten. ‘Dus knoop dat maar goed in je oren.’

Ik durfde Roos niet aan te kijken en schaamde me dat ik het niet voor har opgenomen, maar op de een of andere manier kon je niets inbrengen tegen het “gezag” van deze man. Nadat ik de kinderen in bed had gelegd, dronken we een wijntje en iedereen deed alsof er niets aan de hand was. In bed zei Sem dat hij de opvoeding van de kinderen voor zijn rekening zou nemen. Dat we dan wel een samengesteld gezin waren, maar we ons zo niet zouden gedragen. ‘Het zijn “onze” kinderen en niet die van mij en die van jou. Anders gaat het niet werken,’ maakte hij me duidelijk. ‘Kinderen hebben structuur nodig en een opvoeder zich aan de afspraken houdt. Voor mij is nee, nee. Dus als ik nee zeg, hoeven ze niet bij jou te komen zeiken en zeuren of het wel mag. Is dat duidelijk? Je zult vanzelf wel merken dat de kinderen daar beter van worden. Het lijkt streng, maar ik doe het voor hun eigen bestwil en ook om jou te ontlasten, want je hebt het al druk genoeg. Je bent in alle opzichten een geweldige vrouw en ik hou van je,’ zei hij terwijl hij me stevig vastpakte.

 

BESTEL of DONEER nu #jehebtaltijdeenkeuze# – Anita Wix!

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.