Jeannette’s verhaal

Jeannette’s verhaal

Ik kocht het boek van mijn lieve vriendin Anita omdat wij samen dezelfde missie delen: huiselijk geweld.
Ik geef mijn doneerboek aan een vrouwenopvang.

(Niet) normaal

Veiligheid is een woord waarvan ik tot mijn 40e de betekenis niet kende. In ons gezin was het normaal om geslagen te worden met een houten knaapje, de mattenklopper of zweep. Was je te druk of brutaal, dan belandde je in de koude, donkere kelder onder het huis.
Mijn partner(s) hanteerden dezelfde technieken als mijn ouders: sociale isolatie, intimidatie en geweld.
Ik wist niet beter, dit was voor mij normaal.

De politie, die mijn leven op het nippertje had gered omdat mijn ‘geliefde’ mijn hoofd in wilde slaan met een hakbijl, wilde me niet meer helpen. Al vaker hadden ze hem mee genomen, maar ik liet hem de volgende dag weer binnen.
“Jij bent niet normaal en zoekt de dood op.” Dat waren de woorden van de agent.

Verbroken en gebroken

Mijn slachtofferschap ruw verstoord en mijn laatste
reddingsboei verloren, moest ik naar mijn eigen rol gaan kijken. Oom agent was immers niet de eerste die mij voor gek verklaarde.
De opvang was geen optie. Hij zou mijn dierbaren plaatsvervangend laten bloeden. Voor de laatste maal moest ik het spel met de dood aan en toen verbrak de relatie.

‘Bij een psychopaat is het niet de vraag óf hij je te pakken krijgt, maar wanneer hij je te pakken krijgt.’

Ruim een jaar werd ik als een stuk wild op gejaagd. Hij kreeg zijn prooi te pakken en belandde achter de tralies. De Officier van Justitie eiste van beiden partijen een uitgebreide persoonlijkheidstest, waardoor ik de oorzaak van mijn ‘gekte’ op een presenteerblaadje aangeboden kreeg:
PTSS vanuit de vroege jeugd.

Tegenpolen trekken elkaar aan

Mijn aantrekkingskracht op ‘foute’ mannen kreeg ook een plek door de persoonlijkheidstest van mijn mijn ex. Hij zou ASP (Antisociale Persoonlijkheidsstoornis) hebben vanuit de vroege jeugd met een stoornis in de agressieregulatie. Wij deelden, ieder op zijn manier, dezelfde pijn, wat in eerste instantie verbondenheid en (h)erkenning gaf.
Diezelfde pijn zorgde er uiteindelijk voor dat we elkaar vernietigden.

Anita beschrijft in haar boek hoe deze vorm van ‘opposite attraction’. In haar geval was het narcistische persoonlijkheidsstoornis vs. aanpassingsstoornis die een verwoestende werking had.

De kansen van keuzes

Net als Anita voel ik geen boosheid tegen mijn ex partners of ouders. Net als ik kregen ze het verkeerde aangeleerd. Zij en ik hebben de kans benut om een keten van zowel geestelijk als lichamelijk geweld, die van generaties op generaties door gegeven worden, te doorbreken.

Ons doel is simpel:
Wij gunnen ieder het geluk van inzicht en de kansen van keuzes.

jeanette verhaal doneerboek slachtoffer sterk
Als je sterk genoeg bent om te blijven, dan ben je zéker zo sterk om te gaan.

 

BESTEL of DONEER nu #jehebtaltijdeenkeuze# – Anita Wix!

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.