Mag het even stil zijn: Coming home

Mag het even stil zijn: Coming home

Mijn onderbewustzijn is alles gaan geloven

Ik heb een bewogen leven gehad en ik ben natuurlijk niet de enige, maar ik besef me meer dan ooit dat ik geen product meer wil zijn van alles en iedereen. Goed of niet goed bedoeld: informatie, opvattingen en ideeën hebben bezit genomen over mij. Mijn onderbewustzijn is alles gaan geloven en ik heb me nooit zo sterk als vorige week beseft dat ik véél meer ben dan mijn gedachten.

Voor het grootste deel van mijn leven ben ik me vooral gaan gedragen zoals anderen dat wilden, want – eerlijk is eerlijk – ik was wel zo een ‘typetje’ dat graag leuk gevonden wilde worden. Ik wilde er graag bij horen. En niet te vergeten: ik wilde vooral voor anderen klaar staan en ze gelukkig maken. Dat klinkt voor velen vast heel herkenbaar.

Het boeken van de ‘Silent Yoga Detox‘ retraite in Italië was voor mij de volgende stap in mijn zoektocht naar mijn ware ik, mijn pure zelf.

Dan sta je er alleen voor

Nadat we waren aangekomen en onze koffers naar de prachtige kamers hadden gebracht, namen we allemaal plaats op onze yogamatjes die in een cirkel in de Dome lagen, de plek waar we de komende dagen veel zouden gaan doorbrengen.

We maakten kort kennis met elkaar. Zeiden onze naam en vertelden wat ons hier had gebracht.  Na de introductie klonk de gong die de stilte inluidde voor de komende dagen. Hoe anders is het als je niet mag praten. Je hebt geen lange gesprekken over jezelf en over wat je hebt meegemaakt, maar je hoort ook geen verhalen meer van een ander. Vanaf dat moment sta je er alleen voor.

Misschien wat zweverig

De yogalessen van Alison Melvin en de meditaties van Tijn Touber zorgden ervoor dat ik me steeds beter geaard en gegrond ging voelen. Coherent, zoals dat zo mooi heet. Na twee dagen gaat alles al als vanzelf; Van de 5e of 6e versnelling naar de 1e. Je loopt langzamer, je eet langzamer en na de activiteiten en het eten blijf je rustig langer zitten om te genieten van het magische uitzicht en van je ‘zijn’. Niet snel even eten en hop weer door. Misschien klinkt het voor sommigen wat zweverig, maar het is echt een feestje om thuis te komen in je eigen lijf.

Stilte is zoveel meer dan stil zijn

Dat stilte zoveel meer is dan stil zijn, kwam ik achter tijdens de zeven dagen stilte retraite. Door volledig stil te zijn (niet praten, niet lezen, geen muziek luisteren) word je verplicht om helemaal terug te vallen op jezelf. Jouw emoties: jouw pijn, jouw verdriet, jouw angst, jouw teleurstellingen en jouw blijdschap. Normaal gesproken deel je dat met anderen in je omgeving, je praat erover met elkaar. Vaak identificeren we onszelf zelfs met het verdriet en de ellende van een ander en resoneert dat ook in ons lichaam. Ben je je daarvan bewust en laat het vervolgens gaan; Het is niet van jou. Ben je dat niet, dan werkt het nog uren, dagen, weken of zelf jaren door in jouw lichaam en leven en dat kan vaak vervelende gevolgen met zich meebrengen.

Het terugvallen op jouw emoties kan jouw inzicht geven in wat er binnen in jou speelt, welke emoties er zijn en hoe jij daarover denkt. Het maakt je bewust van welke processen zich bevinden in jou en geeft jou een kans om in te zien wat jouw deel in het geheel was. En dat kun je gebruiken! Het geeft je een kans om jouw emoties te accepteren voor wat ze zijn en kracht te halen uit jouw zelf.

Natuurlijk begrijp ik dat iedereen zich in een andere fase van zijn leven bevindt; Het is niet meteen voor iedereen weggelegd. Maar mijn ervaring is dat het een intensieve bewustwording is van wie jij bent en wat er binnen jou schuilt. Een echte reis naar binnen. De stilte doorbreekt de grenzen die jij jezelf oplegt en maakt het mogelijk om tot diep in jou jouw kracht te vinden en te gebruiken.

Jij bent een prachtige ziel

Bewust. Dat is een woord dat bij mij pas is gaan leven toen ik besloot een einde te maken aan mijn 2e huwelijk. Toen ik me ervan bewust werd dat ik mijn identiteit helemaal was kwijtgeraakt of misschien dat ik helemaal geen eigen identiteit had. Misschien de identiteit die ik zelfs wel nooit heb gehad, op de eerste zeven jaren van mijn leven na, de jaren dat ik me nog kon verwonderen over de schoonheid van het leven zelf. Als dat wel zo was geweest was ik nooit gevallen voor een man die liefde als machtsmiddel gebruikte.

Mijn eerste reis alleen was het begin van mijn zoektocht naar mezelf in Spanje, waar ik een groep authentieke Flamenco dansers heb mogen zien. Ik raakte diep ontroerd door de verhalen die zij bloot gaven in hun dans en de tranen bleven over mijn wangen stromen. Het raakte me tot in het diepst van mijn bestaan. Toen ik de groep verliet kwam één van de danseressen naar me toe, pakte mijn hoofd tussen haar handen en zei: “Jij bent een prachtige ziel. Ga je rust zoeken in jezelf, daar in je hart waar er altijd rust is.”

Daar moest ik aan denken tijdens een meditatie geleid door Juno Burger, de organisator van deze retraite. Tijdens deze meditatie nam hij ons mee op reis, een reis naar ons hart. We zien ons hart altijd in de kleur ‘rood’, maar een heel klein stukje van je hart is jade groen. Dat is het stukje van je hart waar altijd vrede heerst. Het is jouw inner peace. Naar dat stukje van je hart kun je altijd terugkeren tijdens je meditatie en tot rust komen.

Coming home

Deze prachtige ziel, zoals de Flamenco danseres zei, heeft tijdens deze stilte retraite contact gemaakt met haar hart en heeft zich voor het eerst sinds 50 jaar weer eens echt verwonderd en haar rust nu (eindelijk) gevonden in haar eigen hart.

Ik ben thuis gekomen.

Lees hier het vervolg: ‘Mag het even stil zijn: The silent walk’.

 

Wil je een reactie plaatsen? Ik zou het leuk vinden om jouw mening of ervaringen te horen!
Reacties hoeven niet openbaar te worden gemaakt. Wil je dit niet? Laat het dan in jouw reactie weten!
Anoniem reageren is ook mogelijk. Vul dan ‘Anoniem’ in bij ‘naam’.

Wil jij op de hoogte worden gehouden van mijn nieuwe blogs? Schrijf je dan in voor de maandelijkse mail update!

 

 

Laat een reactie achter

Uw e-mail wordt niet openbaar gemaakt.